Құты кетті, бағы тайды. ~ Аузыменен алдамай Тебіреніп, толғанып Жүрегімен сөйлеген, Сүрінгенге күлмеген, Жығылғанға тимеген, Арқада қосы қисайса Дос түгіл қасын сүйеген, Атойлап алға атылып Ұрандап ұрыс салғанда Найзасының ұшында Тоқсан қалша билеген, Кердеңдеген кәуірді Кәуаптай қылып түйреген! Б.Әлім. (“Манас”).