Семіз, етжеңді, күйлі. ~ Қорабалы, қоңы қалың жандардың іштен тынып, бір-біріне бұрылмастан – ақ жер танысып қалғандарын ұққан Тәуке хан да сыңай байқатпай, аз-кем үнсіздікке бақты. С.Смат. ~ Астағы аттары енді бұрынғыдай тай-тулақ емес. Жал-құйрғы бүтін: қоңы тоқ — шаруаның тұғыры… Киімдері де бір сыдырғы бүтінделіп қалған. М.Әу.
