Құдайдан қайырым таппай күйзелген адамның назы, кейісі. ~ — Ойбай-ай, ойбай! Неміс байымды өлтіреді. Жесір қалам. Неміс қызы тауығымды ұрлайды. Аш қалам. Қураған қу құдай соншама зауалды сендерден-ақ жазып қойса да, осы көрейінші! С.См.~ Ойбай-ай, ойбай! Неміс байымды өлтіреді. Жесір қалам. Неміс қызы тауығымды ұрлайды. Аш қалам. Қураған қу құдай соншама зауалды сендерден-ақ жазып қойса да, осы көрейінші! С.См.~ Қурап қалған қу құдай, ойбай! Мына қар не дейді, ойбай! Сүйдім деген не пәле, ойбай! Масқара болған құдайым-ау! Масқара қылардай не жазып ем, ойбай! — Кемпір сахнада ойнап тұрған сияқты, лезде жылауын тия қойып, Сері Сұлтанның үйіне барды. Сыр бермеді. Ә.Тар.