Шыбын жаны. ~ Ойбу, белім! Содан тал түсте аз қарбызға жаудай тиіп… Алла, сегізкөзім! Соны мұғалімдеріңе… Шандарын қақпасам… Оу, қу жан-ай!- деп, біраз жерге барып алды да, көзін қалқалап, дәп қасында тұрсам да, бетіме үңірейіп кеп үңілді,– Шырамыта алмадым, қарағым, қай баласың? Олла, жаным! М.Қаб. ~ Жаңағы ұлы жіңгір шайқастан қу жанын сауғалап сүйретіліп зорға шыққанын қолма- қол ұмыта қалса керек. К.Сег.