Тамақ тауып жеуден, күн көріс қамынан әріге бара алмады. ~ Пенденің қызыл еңештің күйтінен аса алмай тұрып адаммын деуге, азаматпын деп алшаңдап ат мінуге, өңшең қызыл көз тобырдың басындағы бақ пен сорды қапысыз танып, бірін-бірі кеудеден итермейтіндей болып жанымыз-тәніміз бірге бір құбылыс, бір ұғым, бір жаратылыспыз деп түсінбей тұрып, халықпыз деп кекірейіп кеуде қағуға қақысы жоқ екен. Ә.Кек.