Құлпырып, көз тартқан әдемілік туралы. ~ − Баяғыда өзіңді алып қашу үшін Темірге күйеу жолдас боп барғаным есіңде ме? «Әй, Зибаш, сен бір түлкі қырдан қашқан…» — деп Ырысбек сөзінің соңын сол әндетіңкіреп жіберген. С.Мұр. ~ Қараймын қабағыңа, Ауық-ауық аспанға көз тігетін қырманшыдай… Әр төбеден күн нұры бір көрінді Қырдан қашқан түлкідей қылаң беріп… С.Им. ~ Ауыл-үйдің түбіт мұрттарына қырдан қашқан түлкідей болды Гүлмира. Қыран қайда шүйетін? С.Сағ.