Айтылған сөз көңіліне қонбады, күмән тудырды. ~ Әкемді атауым құлағына жат естілгендей: — Не дедің?— деді нағашым. Мен сөзімді қайталап айттым. — Немене, сонда?—деді нағашым кекеткен дауыспен,— өз әкеңді де аямаймысың? С.Мұқ. ~ Қазақ тілінің өз қасиетін сақтай отыра кейбір түсініксіз келген жерлерде Пушкиннің сөз өрнегін, өлең жолдарының жатысын да өзіне жақындаттық. Өлең өлшеуі қазақ құлағына жат естілмеуді еске алып, Пушкиннің сөзіне сөз еселеуді керек қылатын ұзын өлшеуден де, Пушкин сөзін сидырмайтын қысқа өлшеуден де қаштық. І.Жанс.