ҚҰЛҚЫ ҚАТҚАН

Қаныпезер, тірі жанға мейірімі жоқ, безбүйрек. * «…Апыр-ай, бұл кім болды, таң сәріде, Көргенсіз, көл басында мылтық атқан?! Кұстардың зәре-құтын шырқыратқан, Неғылған қаныпезер құлқы қатқан?! М.Мақ.