ҚҰР АТТАЙ ШАПТЫ Cергіді, ойнақтап шыға келді. ~ – Абыржыма, қарағым, ертең-ақ құр аттай шабады. Қатты жел тиген ғой. Үйде баланы жалғыз қалдыруға бола ма. Ескі қыстау, иен жер. Жын бар, шайтан бар дегендей… Д.Әш. ~ Сосын буы бұрқырап тұрған, ішінде әлдебір сұйығы бар күріжкені қолыма ұстата берді. — Ішіп алыңыз, қазір-ақ құр аттай шабасыз! Дж.Лонд.
