Үп-үлкен боп, теңкиіп жатқан нәрсе туралы. – Құдай-ай, құдай-ай… Қасында үйдей болып теңкиіп, қара бет болғаным-ай… Сорлы басым сорлаған, әкесіне не деп айттым?.. Күнім-ай, ботам-ай, соншама түйсіз биіктен құларлықтай жаныңа не зор туды екен. Сенің табаныңа батқан шөңге, менің майдайыма қадалса болмай ма?.. Ә.Ыб.
