Киіз үйдің киіздері алынып, уықтары суырылып, шаңырағы түсіріліп, көшуге т.б.дайындалды. ~ Жер тозып, жаз қызығы суып қалған, Тағы бір жұрт аудару жуықта – арман. Таң атпай қаңғыр-күңгір. Көзімді ашсам, Кереге, шаңырақ пен уық қалған. Даланың секілді еді шөмелесі, Көшпек боп үйді жықты деген осы. Түрулі түңіліктің жібі кетіп, Қалыпты белдеудің де, тек, елесі. А.Бөк.
