Қалжыңға айналдырды. ~ Әлгі кемпірі бар болған да жолға қарап, күтіп отырған шығар,— деп сөзінің соның әзілге шаптыра аяқтады Жанпейіс. Ә.Әл. ~ Жұрттың жымысқы күлкісін жеңбек боп әзілге шаптырды: – Баланың аузына Назарқұл антұрғанның салған сөзін қарашы! Т.Әл. ~ «Шырайлым – ау, мен осындай түс кердім. Түсімді атама жорытайын деп едім» дейді келіншек. Қыз атасының аң аулап кеткенін, аяғын сайқымазақ әзілге шаптырады. «Тәйір, көкірегіңді қасқырдың екі бөлтірігі кеміріп жатса, түбінде ажалың бөріден болады да» дейді. Т.Әл.