Жанын салып жүгірді, зыр қақты. ~ Әбдіжапардың қызыл қарындашы да, көк қарындашы да Есенқұл сияқты: бастығының даусы зілсіз шықса — керең де, ащырақ естілсе — өкшесі жерге тимей зыр қағып тұр. Қ.Ысқ. ~ Қуанып кеткен Түгел жалма-жан әйелдің арқасындағы қапшыққа жармасты. Қапқа жүн салған сияқты. Жеп-жеңіл. Қуаныштан Түгелдің өкшесі жерге тимей, зыр қақты. Ү.Жәл. ~ — Есің дұрыс па?! Мына жақта жұрт қызылшеке болып жатса!.. Дереу квартбюроға жүгір! Өкшең жерге тимесін!.. Қ.Ысқ.