Орнынан тұрды, аяқ басты. ~ – Дұғаң құрысын! Мені жарылқамай- ақ қой! Сенің кесірің! – деді Додай. Қожа көп отыра алмады, өкше көтеруге тура келді. Ж.Айм. ~ Бірақ Лене әкесін бет бақтырмай үйінен айдап шықты. Шал иығын тулатып: «жылансың, деген жыланның өзісің! » деп күңкілдеп өкше көтерді. Ж.Айм. ~ Шеге де ойланбастан өкше көтерді. Екеуі безіп барады сай жаққа қарай. С.Елу. ~ Ойда қалды. Жаңағы ең соңынан өкше көтерген бала не деп кетті өзі? Бір жақсы сөз айтты, ә! Жаңылмаса, «сен бәрінен биіксің» деді. Бірдеңе білетін неме. C.Нұғ. ~ Өткен ғасыр. Өлара мезгіл. Қыркүйектің қазанға қарай өкше көтерген кезі. Ө.Ор.