Құрып кет д.м. кемсіту, қарғау. ~ — Шатпа, енді жетті, кеңеске менен дос шығарсың! — деді. Анау кекете күліп: — Адыра қал. Өмір бойы бай-кулакпен алысып, осы ауданның тап-жауын құртып келген мен емей сен шығарсың. М.Әу. ~ Адыра қал, еркек айтатын тәртіп қалған! Бастап жібер! І.Жанс. ~ Кемпірі одан жаман екіленді. Қолын шолтаң еткізіп: — Адыра қал! Кет жолымнан, ойбай! — деп жұлқына, баласын сүйрелеп үйден айқайды басып тысқа шықты. Тура Әзбергеннің үйіне тартты, бүкіл ауылды дүрліктіріп. С.Ел.