Таза күміс құймасы. ~ Мың жарым жылқы біткен Қожағұлға, Сөйлеткен сені балап қандай ұлға?! Асықша ақ жамбыны сұлуға аттым, Тиыным шыққан емес сендей тұлға. Біржан С. ~ Айтысқан қараймыз ба біз ақынға, Атылсын ақ жамбылар сырғауылда. Алыптар бірін-бірі алып ұрсын, He қажет мұның бәрін теріп мұнда. І.Жан. ~ Содан кейін айдан-ай, жылдан-жыл өтіп, дау тозып ескіріп болған кезде Елемес: – Ақ жамбыларды алғанымды мойындасам билер мені бектерге төленетін айып-анжымен-ақ күйретіп кететін еді, айыптан аман қалған соң, бір тал түгім де қисайған жоқ. Ғ.Біл.