Айтылған сөз, ақылды ұқпайтын, есте сақтамайтын не мән бермейтін адам. ~ Ақпа құлақ біреу болмаса, түсінетіндей қылып–ақ айтты. Т.Әбд. ~ Ойбай-ау, бұл жүгірмекте сана жоқ, сана. Түсіндіргенім жаңа ғана. Бұл ақпа құлақтың құлағында сөз тұра ма. Мына қарашы, мынаны. Обал-ай, – деп екі-үш түп бидайдың сабағын көтерді. С.Жүн.