Аңқау, алаңғасар, аңқылдақ. ~ Е, шырағым- ай, неге алды дерің бар ма? Аңғал көзді, аңқау халықпыз ғой! .. Не көрмей келеміз? Ай, шіркін- ай! — деді бүкір шал, төмен қарап ауыр күрciнiп. М.Дәу. ~ Анықта, аңғал көзім байқаңқыра, Жоқ, өзі түсі жылы, пенде бұ да… «Сенікі сонау ірге!- деді ханыша,- Орын ал, жайлан дағы тарт домбыра!» І.Жан.