Жарқыраған әдемі, аппақ сұлу кейіп, көрініс. ~ Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы Аласы аз қара көзі нұр жайнайды. Жіңішке қара қасы сызып қойған, Бір жаңа ұқсатамын туған айды. Абай. ~ Ай сәулесімен ақ күмістей жарқыраған Алатау шыңдарының әсем көрінісі де, сай-саладан ескен самал жел де оның көңілін көтере алған жоқ. Б.Тоғ.~ Түннің бір мезгіліне дейін осылай қараңғы бөлмеде сүттей жарық далаға қарап, сызылған өнге елтіп отырды. Тағы да көңілі құлази түсті. Ай нұры көгілдір, дала аппақ күмістей. О.Көш.