Оқыс қарсы сөйлеп, бетінен алды. ~ Ау, Бүке-ау, алдымен үйге кіріп дегеңдей… дәм татып дегендей… — деп дағдылы мәймөңкесіне баса берген-ді. — Кәкой дәм?! — деп арс етті Бұқабай бұқа көзін алартып. — Давай елді жина! Уақыт жоқ балтай-шалтайға! С.Ел. ~ Дүниедегі ең асыл нәр, ең асыл ақ ақтарылды да қалды. Обалы кімге? Ақты төкпейді деуші еді. Ақырын: − Обал болды-ау, – дедім.
− Жоғал көзіме көрінбей! Жұмыс қайда?! – деп арс етті.
Екі беті талақтай. Екі көзі, айтпақшы, жалғыз көзі қып-қызыл. Ш.Мұр.