Сабаңа түс, ашуыңды бас. ~ Асаубай, қой шырағым, — жұрттың Асаубайды мазақтаған күлкісін қостап Атаман да жымиды. Арман абайсыз айтып қалған, қайтесің, соны елеп. Бір ашуыңды бер маған. Өтінемін… Ә.Сәр. ~ Арашаға Сүлеймен түспегенде суылдаған сары бауыр қамшының ұзын өрімі қаңғыбас байғұстың талша мойнына жыланша оратылатын еді. – Қой, Нұртаза, бір ашуыңды бер маған, қой деймін! С.Жүн.