Ештеңе демеді, үндемеді. ~ Нүнзаның қыңсылаған күшіктің дауысындай, шырылдаған дауысын естіп, жіңішке жирен мұртын тістеп, көк сасыған жұмырығын қатты түйіп, көгерген терезеге түксиіп қарады. Солай көп отырды, бір ауыз сөз айтпады. Ж.Айм. ~ Г ү л ж а н . Осының бәрін бірінші рет бүгін естіп отырмын. (Исабекке) Сабыр туралы осы уақытқа дейін неге бір ауыз сөз айтпадың? Қ.Мұх.
