Дауысы оқыс бәсеңдеп, мұңая қалды. ~ Шықаң келiншектiң көтерме сөзiне онша сенiңкiремесе де, сенгiсi келiп елiтiп қалды: – Көңiлiңдi құдай көтерсiн, Светочка! Хал нешiк? – Жәй, ептеген! – дауысы күрт сынып, келiншек мұңая қалды. Т.Сәу. ~ Әлгі жұмсақ жұғымды үн күрт сынып: «Аяулым боламын, «Ая» дейді құрбыларым… қызметтеспін… көрші бөлмеде отырамын; талай әзіл–қалжыңмен қауқылдасып түскі шай ішпеуші ме едік!..» Д.Дос.