Қатты қобалжып, мазасызданды, тиышы кетті. ~ Қолқаға түтін иісі ұрды. Көз алдына қызыл– жасыл шеңбер ойнатып от есіреді. Текенің жаны қыдырып, ілгері– кейін жүгірді. С.Ел. ~ Күн ұзын келіншектің ыстық құшағын аңсаған жігіт ел
жатқанша шыдамай, жаны қыдырып ішке кіріп–шыға берген–ді. Ә.Нұрп. ~ Аллея тар… Жол бермей кимелеп өте ме? Мына кісілер неге үндемей қалды. Қабақтарына көлеңке үйірілді ғой. Апыр– ай, мыналар шын түйсіксіз бе?» Айнаш екі ұрпақ біріне– бірі жақындаған сайын жаны қыдырып, не істерін білмей шиыршық атты. М.Сүн.