~ Көптің жұмысын әкесі Кенжеханның шаруасындай өліп–өшіп, адалынша, шамасынша, бар қайратын сала істейді. Қысы–жазы малшылармен бірге сыз жастанып, қи төсеніп, қойдың құрттаған бақайына дейін бірге шұқыласып, жаны тыным таппайтын шаруаның торысы. Қ.Ысқ. ~ Қоңыр кеште, қоңыр үйде мақпал ән, Не сыр қалды саған, сірә, шақпаған! Жазғыр мені, мейлің тіпті жазала, Бейшара деп жаны тыным таппаған. Т. Әбд-а.