Көңілі босады, жаны ауырды, жүрегі сыздады. ~ Жүрегiмнiң көбесi сөгiлгендей. Ескi жел диiрмендей ақауы мен сықыры молайып, даусым неге көне қоңыраудай барылдап шығады? Т.Жұрт. ~ Бұл көңіл көбесін сөгу үшін қолданылған кездейсоқ хикая емес. Мұқым эпопеядағы оқиғалардың бірде біреуі – қызықты қуып, қыздырмалата баяндау ниетімен тумаған. Т.Жұрт.
