Әбден берекесі кетіп, қажыды; әбігер болды; иті шықты.
~ Шиыршақ атқан дөңгелек ұршықтай зырылдап жерге жеткенше, құданың зықысын əбден шығарады … Ж.Айм.
~ Бұдан екі ай бұрын зықысы әбден шыққан ел Бөжейді салып, Құнанбайдан: «Майбасарды орнынан түсір» деп тілеп еді. М.Әу. ~ … екі-үш адым жүрген соң қайта бір жамбастай қиыстаған биені көндірем деп, келіннің әбден зықысы шықты. С.Жүн. ~ Желп ете қоймадық. Ойын қызық, үй жылы. Дала аяз, жаурап талай зықымыз шыққан. Ж.Айм.
~ Ыстыққа шыдай алмай әбден берекем кетіп, зықым шықты. С.Ом.