Ыңғайға көшті, айтқанға көнді. ~ Ой, миын заңмен кітап кептірген әкеңді өзіме қалдыр, қолыма алып, сақаша үйіріп, қайда атсаң – сонда дөп тиетін етіп епке келтіріп қоямын. Д.Дос. ~ “Қаталаса қаталасын, арам қатсын, мына ми қайнатқан аптапта мес арқалап жүре алмаймын”, – деп басы қисаяды. Оныдағы “шырағым… қарағым…” деп епке келтіру оңай емес. Д.Дос.