Бұрыннан келе жатқан өкініш, реніш, қайғы, көңілге түскен қаяу. * Жақыппен сөйлескен сөздің аяғында Абайдың тұспалдап, түйреп өткені осындай ескі жара болатын. Күйзеліп М.Әу. * Құдай берген абыройдың арқасында Балжан бәйбіше атанды, Қармыс руын еркектен арман ашса алақанында, жұмса жұдырығында ұстап отыр. Ескі өкпе, ескі жара ұмытылған секілді еді ғой. К.Қаз.