Түрегел, орныңнан тұр. ~ — Қан жеген қара ауыздар енді бізге «ақ ауыз» деген атақты таға алмайсыңдар. Көтер өкшеңді. Ана, құдайларыңа айт. Забойдың бәрі тіреусіз құлағалы тұр, тез ағаш берсін, бар, жөнел! Ә.Әб. ~ Биылғы оқу жылының алғашқы қоңырауы соғылмастан бұрын дәл осы орында Сапар дейтін бала отыр еді, Дырдан: — Әй, бала, жалпимай, жоғалт көзіңді бұл жерден, — деп қоңқ етті. — Неге? — деді Сапар жұлып алғандай. — Неге-негеде шаруаң болмасын. Бұл орын мына ағаңдікі, көтер өкшеңді. О.Әуб.
