Күн өтті, күнге қақталды. ~ Өмірі күн тиіп, жел қақпаған аққұба, балғын жүзі қазір ыстықтан быршып, күреңіте түсіп, жібек күркелі балдахананың ішінде көзін ашып- жұмып зорға отыр. Қ.Жұм. ~ Күнтуардың жел қағып, күн тиіп тотыққан томпақ қара торы беті күреңіте қалды. М.Әбд.