Ерке-шолжаң болып өсті. ~ Қайырусыз, қағусыз өскен басым, Бұлқындым шу асаудай мойны қатты. Естіген соң, жүректе
түйін жатты, Сол түйін тыныштатпай көп ойлатты. Шәк. ~ Төрт жыл өткесін, 1946 жылдың күзінде босанып елге қайттық.
Әскерге алғанда ата-ананың ыстық құшағынан басқа ештеңе көрмей қағусыз өскен көк шыбық бала едік. Ә.Нұрп.
