Қап-қара. ~ Әшейiнде-ақ жел мен күнге тотыққан өңi ендi өрт сөндiргендей мүлде қарақошқылданып, қазанның түп күйесiндей кепке ендi. Ә.Ыб. ~ Масқара адам олардың ыңғайына көнбей, жұлқынып, шалқайып кейін тартады. Бет-аузы қазанның түп күйесіндей. Көзі жылтырайды. Тістері ақсиып, ықылық атады. С.Ом.