Ыза болды, ашынды. * Жүрегі аблыға соғып, қаны тасып басына шапшыған сыңайлы. Құлақ шекесі шыңылдайды. Әрәдік көзінің алды қарауытып кетеді. Мәшине рулінен айрылып қала жаздайды, «Сайтан алғыр, – деп ішінен қан түкіреді, – төзім шеңберім осынша осал ма еді? Д.Досж.
