Posted in

ҚАРЫН ТОҚ, КӨҢІЛ АШ

Әлденеге алаңдаулы, мазасыз. ~ Енді бұ дүниелік сырдан, о дүниелік ғаламат ойға оралып, өмірдің жалғандығы, тірліктің өткінші жауындай көз алдау екендігі де өлең сабағына орала, өріліп қала береді. Сондай бір қарын тоқ, көңіл аш шақта бірі тұрып: — Бәрі де пендешілік шығар. Мәймөңкеміз көп…— дейді налып. М.Сүн.