Елсіз жатқан, жан баспайтын иен дала. ~ Дүние-дүние боп жаралғалы мына құба жон, қу мекенде, құдай біледі, кісі тұрмаған болар? Өзінде ат та болмас? Ә.Нұрп. ~ Болғанда сен не болдың, түлкі болдың, Қу медиен, құба жонның көркі болдың. Қолға түспей жүргенде оңды-ақ едің, Тұтылдың, қолға түстің, күлкі болдың. М.Ж.Көп. ~ Омырауын оқ тескен талай баршын ата жерін, баба көрін құшақтай құлаған еді. Құба жон, құла түздің суық топырағын ыстық қанымен суарған-ды олар. С.Смат.