Не нәрсе де – өлім де, өмір де – Тәңірдің жазғанымен болады д.м. ~ Адамда арман түгей ме, мына қарындасым балалардың әкесінің ол дүниеге ерте аттанып балаларының қызығын көрмей кеткеніне армандайды. Құдай берген жанды құдай алады. Б.Жұм. ~ – Баланы құтқар! Бізге пайдаң жоқ. Рахмет!– деп саңқ етті қабарып кеткен Төлебайдың әмірлі даусы. — Құдай берген жанды құдай алады. Б.Ыбыр.