Құйғыта шапты, желдей есті. ~ Әр төбенің басында Қазақ пен қалмақ қараған. Құйындай шауып Шұбар ат, Өте шықты арадан. “Алпамыс б.” ~ Сол сәтте тағы тіршілікте де бала өмірін қорғау үшін жанкешті талас өткенін еш пенде байқаған жоқ. Шамасы келгенше құйындай шапқан жас елік болашақ өмірін бетке алып ұзай берді, ұзай берді. Ғ.Жұм.