Дұрыс деп санамады, наразы болды, қош көрмеді. ~ Көкөрімнің көкейінде кілкіткенін емен-жарқын жұтып жіберуін құп көрмеген отағасы: –Қымсынба, қарағым. Мұнда өз шаңырағыңда отырғандай, бізді өз туысқандарыңдай көр. Қазақ баласы бір-біріне қаны бір бауыр емес пе. Ұялма, сөзіңді ірікпе. Не айтпақ едің? Ж.Баһ. ~ Бозаң тартқан сұр дала бейғам қалыпта бұйығып жатыр. Қолды-аяққа тимей оңтүстiкке асыға басып бара жатқан пендесiнiң бейуақ мазасыздығын құп көрмеген кейiпте тәрiздi. П.Дүйс.