Ар-намысын аяққа бастырмай, ашуға мінді. ~ Иса бұдан әрі бөгелсе Шәрбанудан көз жазып қалатындай заматта қаны қызып, намысы қозды. А.Жақс. ~ Осы мезет батырдың намысы қозып аруақ көтеріп кетеді… Д.Дос. ~ Соңғы ойынан намысы қоза қалғанмен, Шыңғыстың қай жолмен кетерін бақылағысы келген Тілеміс, ерттеулі тұрған атына мінді де, «Қызыл қырманның» бір қабат жиегін ала шоқытты. С.Мұқ.
НАМЫСЫ ҚЫЗДЫ
Қатты намыстанып, қаһарланды. ~ — Не дейсің бәлем?— деді Жұман сөзіме намысы қызғандай оң қолындағы қамшысын көтеріп,— тартып-тартып жіберейін бе осы, ә?.. С.Мұқ.