Атқа отырғысы, ызғыта шапқысы келді. ~ Былай шыққан соң, күні бойы ләм-мим демей, мөлиіп келе жатқан Шіркімбай: – Өзі боп тұрғанда торысын маған бір мінгізсең етті,- деп мыңқ ете қалды. – Е, немене, сенің тақымың да қышыды ма? Ақбоздың әлегін аз көресің бе? – деп қарындасы алып тастады. Т.Әл. ~ Қар қалың жауған жылы Бұқтырма байып, мәйектеніп жетісіп қалатын. ал, тау өзенінің тасығанын көру – әлдебір улы- шулы күй тыңдағандай айызың қана қуаттанып, көңіліңе желік пайда болып, ағызып- ағызып алар арғымақ іздегендей елегізіп, тақымың қышыры және рас. О.Бөк.