Үнің өшсін д.м. қарғыс. ~ – Тілің кесілсін сенің!- деп Асқар оны жағынан тартып қалды. ЬІңырсыған Жомарт бетін басып еңкейе берді де, қапелімде басымен Асқарды иегінің астынан бір-ақ қақты. Ә.Әл. * Үйді басына көтеріп қаумалаған осы шудың үстінде төр жақтан біреу: — Уа, тілің кесілсін, тілің кесілгір зар көмей, мәші! — деп, қойнындағы сарала қамшыны топтың алдына салаң еткізіп тастай береді. Ж.Ахм. ~ Бастық маған шүйілді: − Әй, шешеңді… нағып шәниіп тұрсың? Бар, ұстаспайсың ба? − Өй, екі әскер жүйрік аттарымен жете алмағанда, жаман таймен мен қалай жетем?! — − Тілін қарашы, тілің кесілгір! Ш.Мұр.
