Малға айтылатын қарғыс. ~ Әй, көндері жібімейтін, топалаң келгірлер, сол!Қайтбылай! –Малына ұрсып жүрген қойшының осы бір қарапайым ғана сөзін естігенде жолаушының бүкіл тұла-бойын ыстық ағын шарпып өткендей күйге түскен. К.Сег. ~ Әй, албасты қатын! Ана қойларыңды неге егіске қаптатып қоя бердіңдер- ей, а? Қарашы, әне, қарашы, топалаң келгірлер көкпеңбек егісті таптап, отап, тып- типыл қып барады ғой, әне. Д.Әш. ~ Мана тұсап жіберген Шайтанқасқа да жал-кекілі желпілдей қос аяқтап қарғып, топалаң келгірлердің соңынан салып ұрып барады-ай. Ж.Шағ.