ТҰРАҚТЫ ТІРКЕСТЕР

* – Ұзын арқан, кең тұсаудың заманы емес. Бүгінде ымыртшының есінде, күзетшінің көзіндегі қияс шақ, Тәке, – деді Еркін нығыздана отырып. О.Бөк.

~ Ішекқарыншы қатындардың некесіне басылған шақпақ ет, шажырқай, ұйқы, бел тамыр, шолақ кеңірдек, талақ сияқтыларды да: — Бері әкел, бермен? — деп, танауы желбеңдеп, астауға сала берді. Өрік қырындаған кезде, қатындар біріне-бірі қарап, еріндерін шығарып: — Мынау бір, ындызы жарымаған шіркін ғой!.. — деп күңкілдесті. Ж.Айм.

Құлақ аспады; назар салмады, ықылас қоймады; бағаламады. * Сонда айтты: «Қайран, Салон, келмедің ғой! Сөзіңе бұрын ындын бермедім ғой, Данышпан, қасиетті жан екенсің, Аман бол! Енді менің өлгенім ғой!» Шәкәрім

Ынта қойды; ықыласын аударды. * Өлең мен сөзді шеберлеп, Айтқаным мақұл келер деп, Ындын қойып ентелеп, Жарайды деп осыным. Ш.

Араны ашылды; ашқарақтанды. * Жоқ, елес емес, қолына жуа сабағы ілікті. Жұлғанша шыдамай еңкейе құлап қарш-қарш шайнады. О, паруардігер! Тал жуаның өзінен-ақ кәдімгідей өмір нәрі тамғандай таңдайына. Құлшынып, ындыны ашылып, көк шөпті аралап еңбектеп келеді. Тағы да, тағы да қарш-қарш шайнағысы келеді, көк жуа сабағын. С.Елуб. СИН: ЫНДЫНЫ КЕПТІ

Ишара жасады. Сейіттің қимылы тез, Жомартқа ым қағып, машинаның ішіндегі қара сөмкені алды да: «Дастарқан жай», – деп желпілдетті. И.Жақан Түн аспаны сансыз жұлдыздай көздерімен сезімді көңілге ым қаққандай болады. Жұлдызды аспанға. анда-санда айтылатын жер жырын, тіршілік ертегісін тыңдағысы келеді. М.Әу.

~ Ішінде намыс пен кек түйіні сияқты бір наразылық, қарсылық түйіні шиеленіп байланысып алып, бала барынша ықылас салып, оқуға беріліп кетті. М.Әу. ~ Шоқан ол сөздерді ықылас салып тыңдаған жоқ, сондықтан ұққан жоқ. Оның қазіргі бар ынтасы – кадет корпусының үйін тезірек аралау. С.Мұқ.

Қызығушылық танытты, назарына алды, оң көзбен қарады. * Анадай-мынадай төгіп-шашу емес, көріп-білуге, бабамыздыңерлігін танытуға ықылас ауыпты. А.Жақс. * Ол кісіні бұрыннан танитын ба едіңіз? — Жоқ, танымайтынмын. Әйтеуір, тергеу кезінде мені бір көрді де, ықыласы ауды. Қ.Жұм. Енді көрісеміз бе, жоқ па! Бері келші, балам,- деп Сүйеу карт кенет Еламанға ықыласы түсіп кетті. Ә.Нұрп. Менің күздің сабалақ жауынында арыбері салпылдап жүргенімді көрген Жора аға ықыласы түсіп, бірдүйсенбіде, демалысымызда: – Гүлжан, арт жақтағы заттар қойып жүрген тамды босатып бала-шағаңмен кіріп ал тазалап, – дегені. С.Досж.

Ерекше көңілмен қарайды, көзқарасы бөлек, жақсы көреді. Өзінің күшін сезген сайын сары бала айбат шеге түседі. Тек бұл қанша қатайғанмен мына кісіге анасыныңықыласы басқа. Ә.Нұрп. Жаңа үйленген кісілердің келім-кетімі көп. Және бұл ауылдың Еламанға ықыласы басқа, қазір әсіресе, СудырАхмет келгіш. Ә.Нұрп.

* Ой, олардың үйінде маған лайық бала жоқ, бәрі кішкентай, – деп Қымбат ұялып қалатын. – Табылады ғой, шынымен ықыластары кетсе. Жеңгелерінің інілері бар шығар, – деп қыздар да қоймайды. С.Досж.