Әрі жүр, аулақ, маңыма жолама д.м. ~ Оның да шырайын шығармайды, шала- пұла. «Апам да аң- таң, мен де аң- таң». Ышқырын көтеріп жатып, «мені танымайсың, мен жайында тірі жанға тіс жармайсың» деп өлгенше жалынады. (Оның енді бізге қажеті қанша, атамнан арман). Тиын- тебені де ауыз жарымайды. Қ.Жиен.~ Бір қатынның айласы қырық есекке жүк болады. Екатерина ұланғайыр Ресей империясында талайларды ат қып мініп, отыз жылдай тақымында ұстаған, – деді Сүлеймен күліп. – Қатындардың тақымын осал деме.– Е, қатын болсаң өзің бол, атамнан аулақ! — Мейлі, қайткенмен ақыл, айла дегенім де. С.Жүн.