Менде не өшің бар, неге маған қысастық қыласың д.м. ~ Оның себебі әңгіме ауылдың жер төңірегінде болып отырса, сен сонау Златоуст өтіп кетесің! Златоуста не атаңның құны бар еді? В.Шук. ~ Қазақ екеніңді біліп тұрмын. Аты-жөніңді айтам. ─ Менің аты-жөнімде не атаңның құны бар. Бар, жүре бер жәйіңе! С.Шай. ~ Әй, онда менің жұмысым жоқ! Маған мәшине керек, мәшине! — деп Құлке өзеуреп тепсіне берді.— Маған мәшине бермейтін қай атаңның құны бар?! А, айтшы, қане?!. Б.Тоғ.