Айтқан сөзіне көңілі толмады, айтқан үстіне айта түскісі келді. ~ Жаудан алған жаңғыз мойнағымызды күн барында суарып алайық десек, Түгел мен Қабылдың төрт-бес түйесі шыңыраудың суын сарықпай қанатын емес қой, борша болғыр! — деп әуелі ілгектің өзі тиіскен. Тілінің тікені бар қатынның біреуді түйрей сөйлемесе, аузының қышуы қанбайтын. Тағы сонысына басқан. Ү.Жлк.