Тосын, сұрқай, ұнамсыз болып елестеді. ~ Құлағыма жағып кетті. Өзі де, сөзі де əрі жатық, əрі жат көрінді. Магніт қуары сандай-ақ, сөйлеген сайын ұйытып, бойымды балқытып əкетті. Ж.Айм. ~ Жер бөлуді, қара бидай егуді баста сол Үшаяқ шығарып еді. Жерді тас оматамен бөліп алу бізге бір түрлі жат көрінді. Тамақ көзден шоласыз – одан артық бізге не керек еді? Ж.Айм. ~ Міне, мынау ақ дуалмен қоршалған, қалың ағаш ішіндегі, бір кезде ғаламат қорқынышты, жат көрінген емхана, енді о да бұрынғыдай емес көзге жылы ұшырайды. Ү.Жәл