Қорлық көрді. ~ Он екі жыл ит болып тұрғаным да жетеді. Енді адамша тұрғым келеді, – деп Шәмшігүл кесіп тастады. С.Шай. ~ Алпыс екі тамыры иігендей. Жүрегі… жүрегі екіленіп дүрсілдейді. Қабына сыймай ісініп барады дабылдап… Әбден ит болды. Жүрегінің әдеттен тыс дүңкілін Хансұлу естіп қоя ма деп зәресі кетті. С.Ел.
- Жағымсыз қылыққа барды, жексұрын болды. ~ Ит біткен үре алмай тұншығып қалған, есесіне ашыққан ашатұяқ күндіз-түні мөңіреп, ауылды азан – қазан қылды да жылы үйде отырған еркек кіндіктің өңешінен ас өткізбей ит болды. Қ.Ысқ. ~ Алтынның атасына нәлет. Алтын – Әзәзілдің жұмыртқасы. Адамдар алтын үшін қырылысады. Ырылдасып, ит болып кеткенін андамай қалады. Ш.Мұр. ~ Мен ит боппын. Кешіре көр ата-бабамның аруағы… Жеңеше, бері келші… Айналайын жеңеше, кеше гөр мені…— Тәлтіректей тұрып Жанайдың апасының алдына барды, етегіне орала жүресінен отыра кетті… С.Мұр.
- Масқара болды, ұятқа қалды. ~ Итаршы боп екі жақтан абалағандағы күзеткенің кімнің дүниесі, кімнің тыныштығы? Сол үшін де қор бола ма екен? Ал, тойдыңдар ма! — деп үйден екі туысқанын айдай берді. Ананың екеуі де: “Ит болған екеміз”, — деп балаша жылады. Жамал қоса жылады. М.Әу. ~ Мынандай қайсарлықты үнемi «жасық» деп ұғып келген өндiрдей қазақ жастарынан күтпеген. Ендi, мiне, өзi ит болып, сөзi желге ұшуда. Ә.Ыб.