Жөн-жосықсыз кетті, айдалаға қаңғыды. * Тұтым жоқ жерде төрт аяқты, ұзын сирақты жылқы түгілі екі аяқты, қысқа борбай адамның өзі бет-бетіне лағып кетеді дейді. Ә.Кек. * Жазушыға адасқанын білудің өзі бақыт. Айдалаға бет алды лағып кетпей, адасқан жеріңді неғұрлым тез тапсаң, бейнетін солғұрлым аз болады. Қ.Жұм. * – Содан, балапанды сол сапарда-ақ алдың ғой, әйтеуiр, – деп, өз алдына қайта-қайта лағып кеткен мылжың қарияның әңгiмесiн Қамбар ортаға қарай күргейледi. К.Сег. * Осы дауысты бүткіл болмысымен жек көреді. Естімей, естігісі келмей, басының ауған жағына қарай лағып кеткісі келеді. Қ.Жиенб.